مختلف دشوار و سنگين بوده است . البته ، چون با خشم و خروشى كه در دل داشته‌اند و به خاطر بزرگان و هواخواهان تشيع نمىتوانسته‌اند با او در ستيز شوند ، ناگزير چنين راه نكوهش را در پيش گرفته‌اند كه مانند ابن عساكر بگويند : « با اشعار عونى در بازارهاى طرابلس آوازه‌خوانى مىكرد » ، و يا مانند ابن خلكان بگويند : « در بازارهاى طرابلس آوازه‌خوانى مىكرد » و ساير جملات را حذف كنند ، تا كين دل از او گرفته باشند ، زيرا اگر نام عونى و اشعار او در ميان بيايد ، همگان مىدانند كه منظور ، آوازه‌خوانى نيست ، بلكه اشعار عونى را با آواز بلند و رسا مىخوانده ، آنچنانكه مداحان بر منابر انشاد كنند ، و اين آهنگ و نوا به خاطر اين است كه اشعار عونى آويزهء گوشها گردد و ايمان علوى از نو احيا شود و پرچم باطل سرنگون گردد ، نه غنا و سرودى كه روش خنياگران بىمبالات است . بارى ، شرح حال ابن منير ، در بسيارى از فرهنگ‌هاى رجال و كتب تاريخ ثبت است ، از آن جمله : 1 - تاريخ ابن خلكان : 1 / 51 . 2 - الخريدة ، عماد كاتب . 3 - انساب سمعانى . « 1 » 4 - تاريخ ابن عساكر : 2 / 97 . 5 - مرآة الجنان : 3 / 287 . 6 - تاريخ ابن كثير : 12 / 231 . 7 - مجالس المؤمنين 456 . 8 - امل الآمل ، شيخ حر عاملى . 9 - شذرات الذهب : 4 / 146 . 10 - نسمة السحر 172 - 176 . 11 - روضات الجنات 72 . 12 - اعلام زركلى : 1 / 81 . 13 - تاريخ آداب اللغة العربية : 3 / 20 . 14 - دائرهء المعارف بستانى : 1 / 709 . 15 - تاريخ حلب : 4 / 231 .

--> ( 1 ) . سمعانى گويد : من در زمان حياتش در شام خدمت او رسيدم ، اما به آخر عمر در شيراز روزگار مىگذراند . شيراز تصحيف « شيزر » است كه آبادى وسيعى است در نزديكى « معرة » . همو گويد : در حدود سال 540 درگذشت كه البته صحيح نيست .